Biologia, botanika - Świat nauki

kursy języka angielski Wrocław

Rośliny lądowe rozwijają wielką powierzchnię asymilacyjną, ich pędy rosną wysoko w górę, silnie się rozgałęziają i u roślin drzewiastych osiągają duże rozmiary. Pociąga to za sobą konieczność wytworzenia sztywnych tkanek wzmacniających roślinę i przeciwstawiających się działaniu wiatru. W środowisku powietrznym roślina bardzo szybko traci przez parowanie wodę, pobieraną z gleby. Dlatego musi wytwarzać rozmaite przystosowania tak do szybkiego przewodzenia wody, jak i do ochrony przed nadmierną transpiracją. Korzenie i wewnętrzne komórki w roślinie, do których nie dociera światło, musza być zaopatrzone w produkty asymilacji przez specjalnie do tego przystosowane urządzenia, przewodzące asymilaty. Komórki znajdujące się w głębi rośliny musza mieć zabezpieczony dostęp tlenu do oddychania. Do potrwania okresów zimy lub susze potrzebne jest roślinie gromadzenie zapasów pokarmowych. Przystosowując się do tych wymagań, rośliny wyższe wytworzyły rozmaite tkanki, tj. zespoły komórek wyspecjalizowanych pod względem budowy i czynności do pełnienia wymienionych funkcji. Wszystkie komórki w ciele roślin wyższych zróżnicowane są na tkanki i każdy organ zbudowany jest z rozmaitych tkanek. Zespół komórek tworzący tkankę roślinną składa się z komórek podobnych do siebie pod względem budowy i wykonywanych funkcji oraz mających wspólne pochodzenie. Poszczególne tkanki pełnią swoje funkcje bądź samodzielnie, bądź to w łączności z innymi tkankami, ale wszystkie pozostają we wzajemnej zależności i współdziałaniu.